UWARUNKOWANIA PRAWNE


art.4 Ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym
Kto zauważy osobę lub osoby znajdujące się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego lub jest świadkiem zdarzenia powodującego taki stan, w miarę posiadanych możliwości i umiejętności ma obowiązek niezwłocznego podjęcia działań zmierzających do skutecznego do skutecznego powiadomienia o tym zdarzeniu podmiotów ustawowo powołanych do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.

art.5 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym.
1.Osoba udzielająca pierwszej pomocy, kwalifikowanej pierwszej pomocy lub podejmująca medyczne czynności ratunkowe korzysta z ochrony przewidzianej w ustawie z dnia 6 czerwca 1997r. -Kodeks Karny (Dz.U Nr.88, poz.553 z późn. zm.) dla funkcjonariuszy publicznych.
2.Osoba , o której mowa w ust.1 może poświęcić dobra osobiste innej osoby, inne niż życie lu zdrowie, a także dobra majątkowe w zakresie , w jakim jest to niezbędne dla ratowania życia lub zdrowia osoby znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.

Art.162 Kodeksu Karnego
§ 1
Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia , ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia nie udziela pomocy,mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia lub poważnego uszczerbku na zdrowiu– podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2
Nie podlega karze , kto nie udziela pomocy, do której jest konieczne poddanie się zabiegowi lekarskiemu, albo w warunkach , w których możliwa jest natychmiastowa pomoc ze strony instytucji bądź osoby bardziej do tego powołanej.
Art.6 Ustawa z dnia 8 września 2006 r o Państwowym Ratownictwie Medycznym


  1. Osobie , która poniosła szkodę na mieniu powstałą w następstwie udzielania przez nią pierwszej pomocy , przysługuje roszczenie o naprawę tej szkody od Skarbu Państwa  reprezentowanego przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce powstania szkody.